Skip to main content

Full text of "Mbreti I Yjeve - 9"

See other formats

























































MBRETII yjEVE 

Kishte ardhur vera. Çdo vend ishte zbukuruar me lule. 
Ardhja e një stine të bukur po i ftonte njerëzit për të 
qëndruar bashkë me natyrën. 

3ujari e kalonte pothuajse ^jithë ditën në bahçe dhe në 
park, sepse shkollat ishin pushim. Atij nuk i pëlqente të 
qëndronte në shtëpi në kohë të mirë, ecte e 
donte dhe kënaqej me atmosferën verore. 








































Ishte fundjavë. 3abai i tha 3ujarit: 

-Nesër është e diel. Do shkojmë në pyll dhe do 
të bëjmë piknik. 

3ujari u gëzua shumë. Vrapoi dhe e përqafoi ba- 
bain. I ati i tha: 

-Përgatitu për nesër! 

3ujari e futi topin e tij në çantë. Nënës i kërkoi 
një litar për të bërë një kolovajzë në pyll. Mori fle- 
toren e vizatimit dhe lapsat e bojës, i vendosi në 
çantë dhe tha me vete: “Ndoshta vizatoj në pyll.” 




Të nesërmen, u ngritën herët në mëngjes dhe shkuan 
në pyll. Pylli ishte shumë i bukur. Rreth e rrotull kishte me 
qmdra pemë. Koha ishte e bukur dhe e ngrohtë. Kishte 
lule ngjyra-ngjyra dhe flutura të bukura. 




























3ujari u largua nga prindërit dhe doli në pyll për 
të shëtitur. 

3abai e pa dhe i thirri: 

-Nuk duhet të largohesh shumë prej nesh. 











Pas këtyre fjalëve, 3ujari u kthye sërish 
pranë familjes. 

5ë pari, luajti top me babain, pastaj bëri një 
vizatim të bukur të peizazhit përreth. 

Nëna kishte përgatitur drekën. Hëngrën të 
gjithë së bashku. 

Ajri i pastër ia hapi 3ujarit oreksin. Ai 
hëngri agshumë sa iu fry barku. 

-3abi! A mund të më bësh një kolovajzë? 

-Mirë, eja ta bëjmë bashkë. 




Së bashku bënë një kolovajzë të bukur. Edhe nëna i shtroi 
një minder në kolovajzë. Sujari u shtri në kolovajzën e butë. 
Kur po lëkundej sa andej këtej, i erdhi aqshumë gjumë, sa 
gati i mbylleshin sytë. 

Ai po shëtiste në pyll. Pylli ishte aqi bukur, saqë eci 
shumë dhe u largua nga familja pa e kuptuar. 

















Pastaj përpara i doli një luan. 3ujari u hutua nga 
frika dhe nuk dinte çfarë të bënte. Filloi të ikte 
duke bërtitur, por më kot. Ngado që të shkonte, 
luani i vinte nga pas. 



























Ai filloi të bërtiste: 

-Mami, 3abi! Ku jeni? 

Luani i tha: 

-Mos bërtit kot, ata nuk mund të të dëgjojnë ty, 
sepse je shumë larg tyre. 

3ujari vazhdonte të qante, duke thënë: 

-Çfarë do të bëj unë tani? 

Luani qeshte me të madhe: 

-Ti nuk i dëgjove prindërit dhe u largove prej tyre. 
Tashmë nuk mund t’i gjesh dot ata. 

3ujari vraponte i frikësuar. Luani e ndiqte nga pas. 
3ujari kthente kokën pas dhe shikonte luanin duke e 
ndjekur. Pa giellin. Ishte duke ardhur mbrëmja. 




Ai vazhdonte të bërtiste: 

-Mami ku je? 3abi ku je? Pastaj filloi të lutej: 

-0 Zot! Më ndihmo! 

Në ato momente, nga qielli zbriti njëylber. U emo- 
cionua shumë kur e pa ylberin ngjyra-ngjyra. 

Luanin e kishte prapa. E kuptonte se nuk ikte dot 
prej tij. 

Luani i tha: 

-Kudo që të shkosh, unë do të të gjej. Mos hip mbi 
ylber! Kjo do të jetë shumë keq për ty. 




3ujari nuk kishte rrugëzgjidhje tjetër përveçse të 
hipte mbi ylber. Ai hipi mbi ylberin që zbriti në tokë. Ylbe- 
ri filloi ta ngrinte dalëngadalë drejt qjellit. I3ujari filloi të 
qetësohej pak kur pa se luani ngeli poshtë. 











Ylberi e ngriti drejt qjellit. Kur shikonte poshtë, 
çdo gjë dukej shumë e vogël. 

3ujari e pyeti ylberin: 

-Ku po më çon? 

-Po të çoj te mbreti i yjeve. 

-Kush ështëai? 

-Ai është mbreti i yjeve. Vetëm ai mund të të 
kthejë ty te familja jote. 




3ujari u gëzua, ngaqë do të takonte prindërit. Ylberi e 
ço\ te mbreti i yjeve. 

Mbreti i yjeve shkëlqente aqshumë, saqë ishte e pa- 
mundurtë shihej. 

-Përse nukje pranë familjes tënde?- e pyeti ai 3ujarin. 
3ujari i tha: 

-Kam humbur. A mund të më çosh te mami? 










-5igurisht që të çoj, por së pari, kam një kusht. 

-Cili është kushti? 

-Dua të më japësh fjalën se nuk do të largohesh më 
nga nëna dhe babai yt,- i tha mbreti i yjeve. 

















-Kurrë nuk do të \argohem më nga mami dhe babai im. Të jap 
fjalën për këtë 3 - tha 3ujari. 

Mbreti i yjeve i tha ylberit: 

-Menjëherë dërgoje I3ujarin te prindërit e tij! 

Ylberi e mori sipër I3ujarin 3 duke thënë: 

-Patjetërzotëri! 

Mbreti i yjeve hodhi në tokë një yll të vogël e të ndritshëm 
për të treguar vendin ku ndodheshin prindërit e 3ujarit. 







Mbreti e udhëzoi ylberin duke i thënë: 

-Ndig këtë yll! Nëna dhe babai i 3ujaritjanë aty ku 
do të bjerë ylli. 

Ylberi po e dërgonte 3ujarin me shpejtësi pasyllit. 
Ndërkohë që 3ujari po lëkundej sa andej e sa këtej mbi 
ylber, befasisht hapi sytë. 

E pa veten duke u lëkundur në kolovajzë. 

Kur u ngrit nga kolovajza për t’ua treguar ëndrrën 
nënës dhe babait, i pa ata duke ngrënë fruta. Ata e 
panë 3ujarin duke u zgjuar dhe i thirrën që të shkonte 
pranë tyre për të ngrënë. 

3ujari ua tregoi me një dëshirë të madhe prindërve 
ëndrrën që kishte parë. Ata i thanë se ëndrra që kish- 
te parë, ishte age bukur, sa nuk mund të harrohej. 




Kur po mblidhte lule n^jyra-n^jyra, që gjendeshin rreth e 
rrotull për t’ua dhënë nënës e babait, i pyeti: 

-A ekziston mbreti i yjeve?